مقدمه: محیط‌های کاری امروزی، به‌ویژه در بیمارستان‌ها، به دلیل پویایی و تغییرات مداوم با چالش‌هایی همچون عدم قطعیت محیط کار مواجه هستند. این شرایط بر سلامت روانی، رفاه و رضایت شغلی کارکنان تأثیر می‌گذارد و آمادگی برای تغییر را به‌عنوان یک الزام کلیدی برای بهبود عملکرد سازمان‌ها برجسته می‌سازد. پرستاران، به‌عنوان بخش حیاتی نظام سلامت، نیازمند توانایی بیشتری در مواجهه با عدم قطعیت محیط کار هستند. پژوهش حاضر باهدف بررسی رابطه بین عدم قطعیت محیط کار و آمادگی برای تغییر در پرستاران بیمارستان‌های تابعه دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شد. 

روش پژوهش: این مطالعه مقطعی به روش توصیفی تحلیلی و کاربردی در سال 1403 اجرا شد. جامعه آماری شامل 208 پرستار شاغل در بیمارستان‌های شهید مطهری و حضرت فاطمه (س) بود که از میان آن‌ها، 132 نفر با روش نمونه‌گیری تصادفی بر اساس جدول کرجسی و مورگان انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسش‌نامه استاندارد آمادگی برای تغییر و پرسش‌نامه عدم قطعیت محیطی بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری کولموگروف-اسمیرنف، اسپیرمن، کروسکال والیس و من-ویتنی در نرم‌افزار SPSS نسخه 23 انجام شد. 

یافته‌ها: در این مطالعه، میانگین نمره کلی آمادگی برای تغییر در پرستاران 3.69 گزارش شد که نشان‌دهنده سطح نسبتاً بالای آمادگی است، و بعد احساسی بالاترین نمره را داشت. پرستاران با تحصیلات بالاتر و نوع استخدام رسمی آمادگی بیشتری برای تغییر نشان دادند، درحالی‌که متغیرهایی همچون سن، جنسیت و سنوات خدمت تأثیری بر آمادگی برای تغییر نداشتند. میانگین نمره کلی عدم قطعیت محیط کار 3.71 بود و متغیرهای دموگرافیک و شغلی تأثیر معناداری بر آن نداشتند. همبستگی مثبت اما ضعیفی بین عدم قطعیت محیط کار و آمادگی برای تغییر مشاهده شد (r=0.260, p=0.003). بعد شناختی آمادگی برای تغییر تنها بعدی بود که رابطه معناداری با عدم قطعیت محیط کار داشت.

نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که همبستگی مثبت ضعیف بین عدم قطعیت محیطی و آمادگی برای تغییر، به‌ویژه در بعد شناختی آمادگی، بیانگر اهمیت درک و پذیرش تغییرات محیطی توسط پرستاران است. یافته‌ها تأکید می‌کنند که حمایت سازمانی، آموزش‌های مستمر و سیاست‌های شفاف می‌توانند احساس عدم اطمینان را کاهش دهند و آمادگی برای تغییر را تقویت کنند. این اقدامات می‌توانند به بهبود کیفیت خدمات بهداشتی، افزایش کارایی سازمان و ارتقای رضایت شغلی پرستاران کمک کنند.

کلیدواژه: آمادگی برای تغییر، عدم قطعیت محیط کار، پرستار