زمینه  و هدف: مدیریت مشارکتی با ایجاد فرهنگ اعتماد و مشارکت، بستر لازم برای نوآوری و بهبود عملکرد در محیط‌های پرفشاری مانند اتاق عمل را فراهم می‌کند. این سبک مدیریتی با گشودن فضای سازمان به روی ایده‌های جدید، محیطی بارور برای خلاقیت ایجاد می‌کند که موفقیت آن به فرهنگ سازمانی، بلوغ کارکنان و مهارت‌های ارتباطی آنان وابسته است. این مطالعه به منظور بررسی رابطه بین مدیریت مشارکتی و خلاقیت در کارکنان اتاق عمل بیمارستان‌های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شد.

مواد و روش‌ها: این پژوهش از نوع توصیفی-پیمایشی بود که بر روی 336 نفر از کارکنان اتاق عمل با استفاده از روش نمونه‌گیری طبقه‌ای نسبی انجام شد. داده‌ها از طریق پرسشنامه‌های استاندارد خلاقیت تورنس و مدیریت مشارکتی چوپانی (هر دو در مقیاس لیکرت) که پایایی و روایی آن‌ها تایید شده جمع‌آوری و با نرم‌افزار SPSS و آزمون همبستگی اسپیرمن تحلیل شدند.

یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد بین مدیریت مشارکتی (با میانگین ۲/۹۸) و خلاقیت کارکنان (با میانگین ۱/۱۳) رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r=0.41، p=0.001) مدیریت مشارکتی ۱۶ درصد از واریانس خلاقیت را تبیین کرد. در ابعاد خلاقیت، بعد سیالی (۱۷/۱) بالاترین و ابتکار (۰۷/۱) پایین‌ترین عملکرد را داشتند. در مدیریت مشارکتی، هدف‌گذاری (۶۸/۳) بهترین و تحول سازمانی (۵۷/۲) ضعیف‌ترین وضعیت را نشان داد.

نتیجه‌گیری: استقرار  مدیریت مشارکتی واقعی و نه نمایشی، سهم قابل توجهی در ارتقای خلاقیت کارکنان اتاق عمل دارد. ایجاد تغییرات ساختاری در نظام تصمیم‌گیری و تفویض اختیارات واقعی به کارکنان برای دستیابی به نوآوری پایدار ضروری است. سازمان‌ها با رویکردهای سطحی به نوآوری پایدار نمی‌رسند. تحقق این هدف مستلزم تغییرات ساختاری، تفویض اختیار واقعی و ایجاد فرهنگ یادگیری است.

کلیدواژه‌ها: مدیریت مشارکتی، خلاقیت کارکنان، مرکز آموزش درمانی همگانی